Ὕπνος, Απο Το «Ο Χρόνος Και Το Ποτάμι»

Ὕπνος

Πάνω στὸ λόφο σοῦ ’στρωσα πευκοβελόνες
κι ἔριξα πάνω τους ἀχτίδες ἥλιου κι ἀπὸ πάνω
σοῦ ’στρωσα ἕνα χαμόγελο νὰ μὴν κόβεται τὸ κορμί σου.
Κι εἶπα στὸ χρόνο νὰ μὴ σὲ ξυπνήσει.
Ἤ, πιὸ καλά, νὰ σὲ ξυπνήσει ὅσο μποροῦσε ἀργότερα,
γιατὶ πολλὲς φορὲς τὰ πράγματα γίνονται μιὰ φορὰ
κι ἂς εἶναι οἱ μέρες ὅλες ἴδιες καὶ ὁ ἥλιος αἰώνιος.

[Απο το "Ο Χρόνος Και Το Ποτάμι"]

Σύνδεση - Login