Η Δοκιμασία, Από Το «Το Βάθος Του Κόσμου», 1961

Η Δοκιμασία

Ἦρθαν ὧρες ποὺ ἔμεινα μὲ τὴ φιλία ἑνος δέντρου
τὸν ἀγέρα στὰ φύλλα του ἄκουγα μόνο.
Ποὺ τῆς πέτρας ἡ ἀφή μοῦ ἀπόμεινε μόνη
ἐπαφή μὲ τὸν κόσμο. Οὔτε χέρι, οὔτε ἀντάμωση.
Μὰ οἱ μεγάλες βροχές ποὺ κρεμάστηκαν πάνω μου
γλίστρησαν κι ἔφυγαν. Γίναν ποτάμια,
φύγαν στὴ θάλασσα - ἐνῶ
τὸν ἥλιο τὸν κράτησα. Τὸν ἥλιο τὸν φύλαξα
μέσα στὸ δέρμα μου, κάτω ἀπ’ τὰ νύχια μου.
Μ’ αὐτὸν ἔχω φτιάξει αὐτὸ τὸ χρυσὸ
Εὐαγγέλιο ποὺ τώρα κρατᾶς ἀνοιγμένο,
φίλε ἀναγνώστη, μὲς στὶς παλάμες σου.

[Από το "Το Βάθος Του Κόσμου", 1961]

Σύνδεση - Login